Witajcie,

Co 2 tygodnie kombinuję jakimi to nowościami mógłbym się z Wami podzielić i co 2 tygodnie mam ten sam kłopot – niewiele się zmienia!

Firma, w której pracujemy, wciąż dobrze sobie radzi.

Obserwuję nasz Baumit z trochę innej, szerszej perspektywy. Mam naturalną możliwość spoglądania na całą Firmę, na wszystkie działy, na każdego z Was. To wielka frajda widzieć jak fajny stanowimy Zespół, jak każdy i wszędzie, codziennie dokłada swoją małą cegiełkę do naszego sukcesu.

Trochę mniej satysfakcji przynosi mi obserwowanie wirusa, jego bezczelnego panoszenia się i destrukcyjnej roli jaką sobie wyznaczył. Przerażające są informacje o wzrostach ilości zakażeń i rosnącej liczbie ofiar pandemii. Przeszkadza mi utrata kontroli, chwilowy brak mocy sprawczej zdolnej zmieniać, naprawiać otaczający mnie świat.
Pewnie niedługo powstanie i zostanie udostępniona szczepionka przeciwko COVID-19. Pewnie za kilka miesięcy (za rok) zaczniemy zapominać o pandemii.
Pewnie nasze życie wróci do normalności ale…..dlaczego mamy tak długo czekać?
Znamy słabe strony wirusa: nie ma nóżek, nie ma skrzydełek, sam się nie przemieszcza. Wykombinował, że zrobi sobie z nas prywatną taksówkę, Ubera którym będzie podróżował.
Może zatem przestańmy przyjmować od niego zamówienia na przejażdżkę?
Może przestańmy być uprzejmi i nie podrzucajmy go do naszych znajomych, Rodziny?
Może zawsze i wszędzie trzymajmy „zamknięte drzwi” i przemieszczajmy się z maseczkami na twarzy? Może mijajmy się zachowując odległość? Może pozbywajmy się niechcianego pasażera „na gapę” myjąc i dezynfekując ręce (tak często jak to możliwe)?

Ja będę tak robił, a Wy?