Niska masa objętościowa materiału ścian tego domu, skutkowała znacznymi wahaniami temperatur pomieszczenia oraz niskim poziomem ochrony przed przegrzaniem w okresie letnim. Warstwa wierzchnia ścian cechowała się niską pojemnością sorpcyjną (pochłanianiem) pary wodnej. Słabe buforowanie wilgoci wynikało również z niewielkiej pojemności sorpcyjnej pozostałych warstw, a także z konieczności zastosowania w konstrukcji ścian wewnętrznej bariery dla pary wodnej.
